BIBLIOCERVO: ESCRIBIMOS

DÍA DA CIENCIA EN GALEGO

Para celebrar o dia da Ciencia en Galego fixemos un esperimento chamado "O misterio das velas". Consistia en poñer tres velas de distintos tamaños nunha tapa, despois encendïmolas e as tapamos cun recipiente de cristal para ver cal se apagaba primeiro.

O que pasou foi que primeiro apagábase a máis grande porque a combustiòn das velas consume osixeno e o dióxido de carbono acumúlase na

parte superior.

3º curso

Estas son unhas imaxes dun traballo que fixo Mar, unha alumna de 4º, sobre un libro de Bat Pat. É o que nosoutros chamamos " ficha de animación á lectura", unha creativa maneira de recomendar este libro aos compañeiros.

Este é un traballo que fixo Paula, unha alumna de 5º, sobre a boneca Mariquita Pérez.

E agora outro de Inhoa, tamén de 5º, sobre a Queimada de Cervo.

Tamén os podedes ver na páxina do blog titulada ESCRIBIMOS

Ola, somos os nenos e as nenas de 1º curso, hoxe mentras estabamos na nosa aula escoitamos ruídos de máquinas no noso xardín, a curiosidade levounos ata a ventá e OHHHH!!!!!!!DESILUSIÓN!!!!!!!!!Levamos unha sorpresa nada agradable. Queremos compartir con todos vós como nos sentimos, porque sabemos que nos entenderedes perfectamente, pero sobre todo é como unha homenaxe ao noso vello amigo COLORÍN

As historias de Paula e de Carmela xurdiron despois de traballar o cadro do Guernica de Picaso, polo Día da Paz.

O CABALO NADADOR E AS AVENTURAS DEBAIXO DO MAR

Nos frios invernos do 2007 existía un cabalo que quería aprender a nadar .Un dia dixo:

-Ppppp,este frio coma sempre bueno aprenderei a nadar pola miña conta. El, que se tirou ao mar nunha semana aprendeu a nadar e en dous dias a bucear .Cando se somerxeu ao seguinte dia veu peixes,tiburóns e o mais sorprendente que coñeceu a dúas sereas moi amables.Despois dun ano dixeron as sereas:

-Aquí non hai quen viva!!nen sequera hai papel hixienico ou micrófonos para cantar, pero mais importante é que non hai wateres!!!!!!!!!!!!!

-Bueno non te pases que somos sereas- Dixo a outra.

-Aquí hai que facer unha casa mais grande . Dixo Rubio, o cabalo.

-Vale farémola. Eles fixérona e ali viviron con Rubio o cabalo.

e que non se me olvide, que viviron millóns de aventuras.

FIN. Paula de 4º

A MORTE CHAMOU Á PORTA

O día 25 de abril de 1937,eu Elena cumplín 17 anos a miña familia e os meus amigos viñeron a celebralo, veu Rosa a miña veciña,coa súa filla María,a nena non ten nin un ano. A miña irmá que ten sete anos está a axudarlle a miña nai na cociña; o meu pai está na corte co cabalo e o touro porque mañá vai ir ó mercado vender o touro.Veu tamén un neno chamado Xavier, que se vai ir a Francia co seu pai e hoxe é o último día que pasa aquí,en Guernica,onde eu vivo.Como a miña casa é moi grande ofrecinlle que quedara ata mañá pola mañá.( mañá sería o 26 de abril de 1937).

Todo era normal, e eu coma sempre, levanteime fun espertar a Xavier e fomos almorzar,cando a miña irmá pequena se levantou dixo:
-Elena, presinto que hoxe algo malo vai pasar.
Eu rinme dela, pero á 1:30 a morte chamou á porta,unha bomba caeu cerca da cidade,despois outra preto da casa de Rosa. Toda a cidade tiña o medo no corpo.Pensabamos que na cidade estaríamos a salvo da Guerra Civil, pero resulta que fomos a primeira cidade do mundo que foi bombardeada por avións nacis.Os paracaidistas nacis baixaron dos avións cargados de armas, os que non morreron preparáronse para a guerra, eu escondinme coa miña irmá dentro da casa pero unha bomba alcanzounos e empezou a arder todo a miña irmá morreu nos meus brazos; á miña nai matouna un francotirador naci e a o meu pai matarono e trocearono;a miña veciña Rosa,suicidouse a causa de que a súa filla morreu,eu estou nun campo, lonxe do perigo co meu amigo Xavier, a el fáltanlle as dúas mans e a min a man esquerda e unha perna.

FIN

Carmela 6º

PAREADOS

Para Paula, comprar a xaula.

Para Mar, comer calamar.

Para David, cazar a perdiz.

Para Elías, comer xudias.

Para Denís, beber anís.

Para Dael, escribir no papel.

Para Alexis, xogar con Obélix.

Para Nina, ser heroína.

Nina 4º